Wat een middag
Mitch is gisteren weer naar de trimster geweest, Het was slecht weer en ik was niet zo lekker dus ik was van plan om met de bus te gaan. Meneer is nog nooit met de bus meegeweest en iets wat nieuw is, dan is het afwachten hoe hij reageert.
Ik moest haasten en toen ik de deur achter me dicht deed, kwam ik erachter, dat mijn sleutel nog binnen lag. Ik had zoiets, dat zien we straks wel weer die haal ik dan wel bij de buurvrouw.
Gelukkig ging hij snel in de bus en stal het hart van de buschauffeur.
Ik heb Mitch naar de trimster gebracht en ik ben koffie gaan drinken.
Later ging ik Mitch ophalen en hij stond in bad, hij zag me wel maar hij blijft dan heel lief staan.
Meneer zag er weer stralend uit, hij kreeg zelfs nog een speelgoedje en we gingen weer op weg bushalte. In een klein stukje wordt hij van alle kanten bewonderd. Kinderen kwamen hem aaien en bij de bushalte was het wachten op de bus voor de mensen niet erg, Mitch zorgde voor de ontspanning. Mitch ging er in de bus heerlijk bij liiggen en denkt dat heel de bus voor hem alleen is. En niemand wordt boos 
Op naar de buurvrouw voor de sleutel, allebei de buurvrouwen van de sleutel waren niet thuis. Daar sta je dan snipverkouden met je mooie Mitch. Dan maar bij een andere vrouw in de straat aangebeld en daar heb ik gewacht tot Eric thuis kwam.
Mitch moet ibij een ander altijd even wennen, hij gaat dan niet zo goed liggen. Maar nu was hij lekker op z'n gemak. Het was een grappige middag, maar mijn vriend en ik waren blij om weer thuis te zijn.
Inderdaad – wat een dag!
Pech van die sleutel – maar heerlijk dat Mitch zo braaf is.
Dat is een dagelijks terugkerend genoegen!
Enne… beterschap